• gedichten

    7 november 2013

     

    Diepgang

    Een ven met water zo zwart

    dat je er makkelijk een kwart

    van de eeuwigheid in kunt verliezen.

    De glinstering van het water

    doet vermoeden dat eeuwen later

    het water stil werd gevangen

    door de natuur zijn belangen

    van zinken en verdrinken

    in een eeuwigdurend zwart.

     

    Zuiderwind

    De wind waait uit het zuiden

    vanwaar de golven de klokken luiden

    over de branding

    zacht of machtig

    ontegenzeglijk altijd machtig.

    De wind waait uit het zuiden

    de golven luiden, de golven luiden....

     

    Verborgen leven.

    Heel stil was het gras, bijna niets bewoog.

    Eén halm gaf mee met de wind alsof de rest loog.

    Voorzichtig kwam er een vochtig oogje in beeld

    door al het groen in stukjes verdeeld.

    Het was er wel, niet, dan weer wel,

    en maakte ervan een spannend spel.

    Voorzichtig boog de halm verder door

    en daar verscheen zowaar een oor.

    De haartjes trilden zacht als dons,

    je hoorde niets, alleen wat gegons.

    Zo plots verdween ineens dit beeld

    dat ik even dacht, dat ik ’t mij had verbeeld.

     

    Schemer

    Als de dag overgaat in de nacht,

    zakken de kleuren met de zon achter de einder,

    ontstaat er een fantastische kleurenpracht

    tussen zwart en grijs. Veel verfijnder

    dan met het blote oog te herkennen is.

     

    Angst

    De zieke wordt uitgelachen,

    besmuikt wordt over haar heen gelopen

    en diep van binnen is

    niemand bij machte

    de schaamte over de eigen angst

    te ontlopen.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 483 keer bekeken

  • Terugblik op een succesvolle expositie

    25 september 2013

     

    Het is bloedheet buiten, Cadzandse dag. Brocante, een sjiek woord voor soms leuke mooie oude spulletjes, maar een term die net zo makkelijk aan een Brabantiabus in het zeventiger jaren oranje gegeven wordt. Vette walmen over kleding van zolder waar welliswaar geen mottenballengeur meer in hangt, maar fris is toch een ander woord. Een arcordeonspeler met zwierige hoed speelt zuid-europese deuntjes wat een mediterraan gevoel oproept. 

    De kerk staat als herkenningspunt rotsvast in het midden, zo weg gelopen uit een klassiek romantische film met paadjes van getrommelde bakstenen en kort geschoren grasperkjes. Vroeger zou er een mooi begraafplaatsje hebben kunnen liggen maar dat zal ongetwijfeld uit mijn fantasie ontspruiten. Blote armen, blote benen en heel veel blote tenen. Binnen is het koel. Zo vanuit het felle buitenlicht is het zelfs even donker hoewel er voldoende ramen zijn die mooi licht, gebroken door loodstrips, de ruimte in laten vallen.

    De muziek zwelt langzaam aan uit de luidsprekers. Mensen fluisteren, een kerk roept dat nu eenmaal op, maar dat komt de expositie alleen maar ten goede. Het werk hangt er dan ook om indruk te maken, je te raken, écht op je gevoel te spelen zodat je met een voldane zucht de zon weer in loopt.

    De reacties zijn enthousiast. Verwondering, ontroering en begrip strijden om voorrang. Ja, ook begrip dat je naar ervaringen kunt verlangen. Dat gevoel kent iedereen wel. Dat wordt geprojecteerd in de expositie. Liefde en begrip. Waarom zou het anders de moeite waard zijn erdoor geraakt te worden?

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 664 keer bekeken

  • De opstart van een nieuw schilderij

    28 augustus 2013

    Eindelijk, met het schroom nog in de voeten, voorzichtig het plastic van het doek gehaald. Het witte doek staarde me aan alsof het heel hard néééé gilde, maar ik antwoordde zachtjes en in gedachten: “jajajajaja”. Een idee was al lang geleden geboren. Ideeën worden doorlopend geboren, maar die stap… die stap om daadwerkelijk jezelf weer te overtuigen. De geur van de verf die langzaam maar heel doeltreffend je neusgaten intrekt waardoor het weer duidelijk wordt wat je gaat doen, wat je wilt doen. De drive om hele dagen te werken is niet aanwezig en is, althans in mijn geval, ook absoluut niet realistisch. Een uurtje of twee, soms een paar snelle streken, onregelmatigheid is mijn regelmaat. In ieder geval zijn de tubes weer onthoofd en de kwasten klaar voor gebruik. Voorzichtig en bedachtzaam doop ik een zorgvuldig uitgekozen kwast uit en doop die in de verf, prop er nog een kleurtje tegenaan en combineer een andere kleur aan de achterkant van de kwast. Nou daar komt ie…wat zal het deze keer gaan worden……

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 395 keer bekeken

  • Een nieuw blog opbouwen

    28 augustus 2013

    Nee, het valt niet mee om, als je een technisch analfabeet bent, een blog op te bouwen. Het aantal problemen en vooral vragen die zich voordoen zijn schier onoverkomelijk en laten we wel wezen, wie heeft dat nu allemaal standaard in zijn of haar constructieve pakket? Waar het eigenlijk om gaat is jezelf zo goed mogelijk profileren en iedereen laten weten wie en wat je bent en wat je te bieden hebt. En ook dat is niet eenvoudig. Hou je het puur zakelijk, voeg je er een lekker sausje aan toe, moet er rijkelijk of juist wat soberder gegarneerd worden en dat terwijl je nog niet eens helemaal zeker bent van de basis. Alles is nu eenmaal zichtbaar en moet dus om te smullen zijn. Beginnersfouten zijn leuk, maar niet op een blog want in deze maatschappij heb je maar één kans. Of je slaagt of je raakt potentiële geïnteresseerden al kwijt voordat je begonnen bent. Heb je het profiel een beetje in elkaar gezet, de nodige links aangemaakt en foto’s uitgezocht, dan komt het echte werk. Posten. Wat ga je posten en wat niet en hoeveel wil je dat doen, want er moet natuurlijk wel een bepaalde regelmaat in zitten anders haken bezoekers na één of twee keer bot te hebben gevangen ook weer af, áls ze je gevonden hebben natuurlijk. Dat is ook een virtuele wereld op zich. Ik noem dat virtueel want je moet het letterlijk voor je zien, door alle codes heen. Een virtueel landschap dat zich uitspreid over je beeldscherm, tussen alle gegevens door. Het moet prachtig zijn wanneer je die vermogens hebt. Een echte verrijking van verbeeldingskracht. Helaas ben ik een outsider, iemand die niet doorheeft hoeveel moois er op dat gebied te vergaren is. Nee, mijn gebied is meer het schilderen en af en toe het schrijven van artikelen. Sommigen gepubliceerd, anderen opgeslagen in een geheugen, stevig vergrendeld met een wachtwoord hoewel er eigenlijk niemand interesse in deze laptop heeft, en dan nog. Mijn ega heeft het beter voor elkaar. Die heeft real live beeldmateriaal, en dan bedoel ik foto’s. Laat ik zelf maar voor de ondertiteling zorgen. Wat er gefotografeerd en geschilderd wordt? Binnenkort ga ik daar op door want er liggen kansen om opgeraapt te worden, prachtige werken door jouzelf gemaakt die je niet had willen missen.

     

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 398 keer bekeken

  • Meer blogs >>