Topsport

Het zweet druipt langzaam in straaltjes langs mijn rug en onder mijn haar in de nek vandaan. Een zacht briesje wat nauwelijks verkoeling brengt, probeert er wat van te verdampen maar het wil niet echt lukken. Mijn ene oog ziet wazig maar ik merk aan Louis dat dat bij hem niet zo is. Knipperen dus maar. Hopelijk niet net tijdens de sprong van zo’n agametje.

De leeuw gaapt eens hartgrondig, verlegt zijn buik en trekt even met een achterpoot. Soezen heet zoiets, niet slapen. Een aantal jeeps rijden aan en weer af dus de echte kalmte is ver te zoeken totdat de nieuwigheid van de ontdekking eraf is. Eindelijk rust. In de verte dwarrelt stof tot hoog in de lucht, alles met een witte waas bedekkend. Het gewicht wordt van de voeten gewisseld, een tong glijdt over de lippen die dik ingesmeerd zijn met balsem. Het zonlicht is hier hard, dus is het belangrijk jezelf goed te beschermen.

Een agame loopt voorzichtig richting de voorpoot. Die blijft stil liggen. Wij houden onze adem in. Eén beweging van de leeuw en het proces kan weer van voren af aan beginnen. Het hagedisje wordt stoutmoediger en begint de manen te onderzoeken. Eerst aan de onderkant. Het kriebelt lijkt het wel. De leeuw opent lui een oog, maar niet lang genoeg om geïmponeerd te raken door het diertje. Voorzichtig komt een tweede vrouwtje dichterbij. Een klein sprongetje en een insect is tot maaltijd gereduceerd. De manen worden als door een stofkam uitgeplozen, voorzichtig, zachtjes, alsof ze niet aanwezig zijn. De neus van de leeuw rimpelt, niest en blaast bijna de reptieltjes aan de kant maar ze laten zich niet kisten. Stoutmoedig beklimmen ze opnieuw dat stukje rots en richten hun aandacht op de manen. Insecten zoemen, in de verte balkt een zebra. De leeuw lijkt er niet van onder de indruk, hij blijft liggen. Zijn broer staat op en rekt zich uit. Een lome blik glijdt over de omgeving. De kopjes vormen bijna letterlijk de troon waaraan hun wereld voorbij trekt. In de auto heerst stilte op een enkele zucht na.

Dan ineens is het moment daar. De camera ratelt. Even nog snel checken of de instellingen goed waren, en dan is daar, godzijdank. de ontlading. Diepe zuchten, wat zenuwachtig lachen en ontspanning in de voetzolen na het staan. De verkrampte armen zakken naar beneden om los te schudden.
Een winnaar scoren is topsport.

 

Reageer op dit bericht