Toekomst.

 

De zee neemt

niet alleen maar geeft ook

schelpen, opspattend water,

stokken, wier,

plezier,

gedachten aan later, en

afval met een eigen verleden

dat een wereldreis

heeft  beleden.

Deinend op de golven,

onder getrokken door de stroom,

van koers naar koers zwenken,

verdronken als in een droom,

spoelt het dan aan op ’t strand

en vormt als afval direct een band

van vervuiling en verval.

 

Dan, opgenomen door de vloed,

rolt het een nieuwe toekomst tegemoet.

 

 

Reageer op dit bericht